Big Bend!

Vanmorgen zaten we al om 06:45 in de auto. Het was een lange rit, en langzaam zagen we het langschap veranderen van heel groen, naar woestijnlandschap, een dorre grond met taaie struiken en veel cactussen. Omdat het hier de laatste tijd toch behoorlijk had geregend zagen we ook allemaal gele en paarse bloemetjes, dat maakt het weer wat afwisselender. Onder weg weer een border patrol controle en weer bleef de hond netjes stil. Het is hier zo stil op de weg dat mensen in Texas naar elkaar zwaaien als ze elkaar tegenkomen. Texanen hebben ook een aparte manier van inhalen. De auto die ingehaald wordt, gaat op de vluchtstrook rijden, dan kan de inhalende auto in het midden, en mocht er een tegemoetkomende auto aankomen, dan gaat die ook op de vluchtstrook, de andere welteverstaan....zo past het net! Was even wennen toen we dit voor het eerst meemaakten en ik ben er ook niet helemaal van overtuigd of dit altijd een 100% slagingskans heeft.....

Om 11 uur reden we Big Bend binnen. Voor Texasbegrippen is het hier koel, zo'n 28-30C. Wij vonden het nog steeds erg warm. We hebben wat picknickplekken afgescand, daar zitten vaak leuke vogels en ook dit keer werden we weer rijkelijk beloond.... de vermillion flycatcher, een rood/zwarte vogel die ook al heel lang op ons verlanglijstje stond. Helaas zijn de foto's niet mooi geworden maar ja, je kan niet alles hebben :).

Onderweg moest ik nog naar het toilet, ik zit dus op zo'n national park-toilet, je moet je voorstellen dat dat een toiletpot boven een groot open gat in de grond is met een huisje eromheen. Ik pak toiletpapier en toen kwam me er toch een megagrote spin mee naar buiten zetten op het papier!! Die zat dus in de rol. Formaat was ongeveer 1.5x een zwarte huisspin maar dan bruin/rood. Ik gillen en, hoe zal ik het zeggen, midden in "the act" van de pot afgestormd. Gevolg dat het een natte kliederboel was. Ik ging echt bijna door de hoeven van de schrik! De hele parkeerplaats had mijn gegil gehoord, Ron gelukkig ook dus die kon gelijk tissues halen zodat ik het schoon kon maken want in de buurt van het toiletpapier komen, durfde ik niet meer! Ik vrees dat ik de spin nog wel een paar keer in mijn dromen ga tegenkomen.....

Daarna hebben we nog een korte trail gelopen die naar de Boquillas Canyon loopt waar de rivier de Rio Grande doorheen loopt, en gelijk de grens tussen Amerika en Mexico is. Het was een leuke trail maar we merkten dat we nog niet helemaal aan de hitte gewend zijn.

Nu zijn we ingecheckt in onze lodge midden in het park tussen de bergen met schitterende vergezichten. Net lekker gedoucht en met een sigaretje en biertje bijgekomen. We hebben in de winkel hier een kaartspel met de amerikaanse vogels gevonden dus na het eten staan er spelletjes op het programma!