Baxter, dag 3

Vanmorgen bij het wakker worden scheen de zon al uitbundig onze kamer in.  Het was een strakblauwe lucht en het beloofde een prachtige dag te worden! We waren iets later op vandaag, 6:30 en deden het rustig aan.  In Baxter aangekomen hadden we een wandeling op de planning naar 2 watervallen, little en big niagara falls, niet te verwarren met de echte niagara. Het was een leuke hike om te doen, en Ron ging ook redelijk met de hiking sticks.  Wat wel jammer was,  was dat ron niet kon rockhoppen, wat hij ook graag had gedaan, dus hopte ik in m'n eentje wat rond terwijl ron van het zonnetje genoot.  

Bij de 2e falls kon ik niet goed de falls fotograferen daarvoor moest je de rivier oversteken.  En dat ging ik dus proberen. Maar de stenen waren te glad,  de stroming te sterk en rivier te breed.  Op verschillende plekken ben ik naar beneden geklauterd en probeerde de oversteek te maken voor het perfecte plaatje maar het ging niet.  Uiteindelijk moest ik opgeven en liepen we terug naar de auto.  

Er was een park ranger die ons aansprak over onze auto,  de Subaru outback. Hij had er ook 1 zei hij,  maar een ouder model.  Toen Ron zei dat hij in nl dezelfde had gehad werd de ranger helemaal wild.  Ron.... riep hij steeds, met zo'n rollende Amerikaanse r. Zijn broer woont in Nederland en hij ging een oranje petje halen om dat te laten zien.  En hij wilde met ons Nederlandse woorden oefenen. 

Nadat we bij de auto een wrapje hadden gegeten gingen we kanoën, er was nog een groot meer te ontdekken.  Helaas hadden we verstekelingen aan boord in de vorm van een horzel en een mega libelle, dat was wat minder ontspannen want ze vielen allebei aan. De libel kon ik met m'n peddel in het water slaan maar de horzel was te slim. Zelfs met heel hard peddelen raakten we m niet kwijt.  Wat wel weer mooi was,  was dat we een bals eagle zagen,  die blijven echt imponeren,  hoe vaak we die ook zien. 

Daarna hebben we boodschappen gedaan en crabcakes gekocht voor het avondeten.  Er is hier niet veel aan restaurants in de buurt maar dat halen we de komende dagen wel weer in. Eenmaal bij het hotel wilden we buiten een biertje drinken.  In Maine is het verboden om op openbare plaatsen alcohol te drinken.  Nu is een motel geen opbaren plaats,  en bij vorige motels mochten we voor de deur drinken,  maar iets zei me dat ik het toch even zou vragen.  En dat was maar goed ook,  de mond van de vrouw achter de receptie vertrok tot een strakke streep en ze zei dat het absoluut niet mocht.  Alleen op de kamer. Dat was dus gevalletje helaas pindakaas. 

Dit is alweer onze laatste nacht hier in het hotel. Tijdens het eten hebben we de volgende week van onze reis uitgestippeld en de hotels geboekt. We zijn de komende week weer onder de pannen.  De rest van de avond hebben we wat relaxed en alvast de auto wat ingepakt.